Borstvoeding doe je zo


Graag vertel ik jullie in deze blog meer over mijn ervaringen met het geven van borstvoeding. Fleur is inmiddels bijna 11 weken oud en het geven van borstvoeding was en is een proces met veel ups en downs. Ik hoop door het delen van mijn ervaringen een stukje herkenning te creëren, een steuntje in de rug te geven en wellicht te inspireren om vooral je hart te volgen! 

Tijdens de laatste weken van mijn zwangerschap ben ik me pas echt gaan verdiepen in het geven van borstvoeding. Bij de verloskundige zag ik een briefje hangen van Debby Mendelsohn. Zij geeft borstvoedingscursussen in mijn woonplaats Enschede. Op een donkere woensdagavond in november, inmiddels bijna 39 weken zwanger, heb ik aan deze cursus deel genomen. En het was absoluut de moeite waard! Daarom in deze blog naast mijn persoonlijke ervaringen eerst een review van de cursus en het boek. 

Debby geeft de cursus bij haar thuis in de woonkamer. Ze is zelf een ervaringsdeskundige met zes (!) kinderen die ze allemaal minimaal twee jaar borstvoeding heeft gegeven. Dat is lang! Een aantal kinderen (inmiddels allemaal tieners) kwamen tijdens de informatie avond trouwens even hallo zeggen. Tijdens de avond gaf ze veel tips en tricks over het geven van borstvoeding. Het belangrijkste wat is blijven hangen is vertrouwen hebben in jezelf en kijken naar je baby. Huilen is niet nodig. Je kunt beter een keer te vaak aanleggen dan een keer te weinig, mede omdat je met borstvoeding niet snel te veel kunt geven. De productie past zich aan aan de behoefte van je kindje. Dat vond ik wel een geruststellende gedachte! Na de cursus (2,5 uur) kregen we het boek ‘Borstvoeding doe je zo’ mee als naslagwerk. Ook drukte ze ons op het hart om contact met haar op te nemen als we ergens tegenaan liepen tijdens het voeden. Vol positieve energie en met veel praktische tips ging ik na de cursus weer naar huis. 

Het boekje heb ik inmiddels meerdere keren gelezen. Ik gebruik het zelfs nu nog als naslagwerk als ik het even niet meer weet. Het is een dun boekje dat vlot geschreven is en daardoor gemakkelijk leest. Door de goede legenda kun je onderwerpen gemakkelijk terug vinden. De mooie dingen van borstvoeding, zoals de gezondheidsvoordelen voor moeder en kind, maar ook de soms onvermijdelijke problemen die je als moeder tegen kunt komen, worden besproken. Het is duidelijk dat Debby schrijft vanuit haar moederhart en ook naar de praktische dingen kijkt. Ze verheerlijkt het geven van borstvoeding dus niet alleen, maar kijkt er heel rationeel naar. Dat vind ik erg prettig! Ook zonder de cursus te volgen, helpt dit boekje je goed op weg. 

Borstvoeding doe je zo

Ik dacht dat borstvoeding geven dat doe ik wel even. Dat is toch iets van moeder natuur? Nou zo gemakkelijk is het helaas niet! Het brengt ook een hoop onduidelijkheid en onzekerheid met zich mee. Naast de pijn als je verkeerd aanlegt bijvoorbeeld. Hoe weet je of je kleine genoeg binnen krijgt? Met flesvoeding is dat toch iets gemakkelijker! Om mezelf gerust te stellen heb ik de eerste weken iets vaker het consultatiebureau bezocht om onze kleine meid te wegen. Gewoon een dubbelcheck om mezelf gerust te stellen dat ze geen honger leedt ofzo. 

Kraamweek 

Tijdens de kraamweek kreeg ik goede instructies van onze kraamhulp. Ook liet ze me kennis maken met verschillende houdingen om borstvoeding te geven. Uiteindelijk vond ik zelf de Madonna houding het prettigste. Ondanks de goede instructies heb ik de eerste zes weken veel pijn gehad bij het aanhappen. Welke houding ik ook probeerde, het bleef op mijn tanden bijten als ze aanhapte. Oef, dat heeft me eerlijk gezegd aardig wat tranen gekost. De tubes Medela Purelan tepelzalf waren niet aan te slepen! Fijn spul is dat trouwens. Ik heb respect voor vrouwen die tepelkloven hebben, wat een pijn moet je dan hebben!

Onze dochter kwam in de eerste weken elke twee uur voor voeding. Dan was ik een uur bezig en tegen de tijd dat ik haar weer weg kon leggen in haar bedje kwam ze alweer. Mijn hele dag bestond alleen maar uit voeden, verschonen, wiegen en weer voeden. Daarnaast wilde ik ook graag nog een flesje kolven, zodat mijn man ’s avonds een flesje kon geven en ik toch een uurtje langer kon slapen. Slopend! Ik ging er bijna aan onderdoor. Dat had de verloskundige bij de vier weken controle goed door. Na een goed gesprek hebben we besloten dat ik voorlopig stop met kolven. In plaats van een gekloft flesje geeft mijn man kunstvoeding in de laatste fles. Gelukkig reageert onze kleine meid hier prima op. Voor mij gaf het loslaten van perse alleen borstvoeding geven al heel veel rust. Een mix is ook goed. 

Lactatiekundige 

Aan de ene kant wilde ik wel stoppen, want de snelle cycles van elke twee uur was erg vermoeiend. Aan de andere kant vond ik dat ik door moest gaan, aangezien moedermelk wel het beste is voor haar en ik niet zomaar wil opgeven omdat het mij niet past. Je wordt daarbij toch een beetje geïndoctrineerd door alle verhalen van de ‘borstvoedingsmaffia’ online! Het werkte wel een beetje demotiverend dat ik van andere meiden hoorde dat hun kinderen op flesvoeding al makkelijk vier uur doorsliepen, vooral in de nacht! Bij borstvoeding is dat anders, omdat deze licht verteerbaar is. Borstvoedingskindjes slapen vaak pas maanden later echt de nacht door. 

Mijn man stond aan de zijlijn, keek toe, maar kon niks doen. Hij vond het vreselijk en hielp me op alle mogelijke manieren om het gemakkelijk voor me te maken. Hij liet de keuze aan mij, maar was ook een voorstander van stoppen. Later die week heb ik als laatste redmiddel een afspraak gemaakt met een lactatiekundige om te kijken of ik nog iets anders kon doen qua voeden. Dat was het beste wat ik kon doen! Door een andere houding (liggend voeden) krijgt Fleur meer vette melk binnen en kan ze dus langer op een voeding. Hoera! Na dit consult ging het snel beter met de borstvoeding. Ze komt nu overdag om de drie uur en ’s nachts om de vier uur. Vanaf week 6 geef ik zelfs pijnloos borstvoeding! Nu is het goed vol te houden en begin ik het zelfs leuk te vinden… Daar had ik niet op durven hopen! 



Buitenshuis voeden 

Een volgende stap was buiten de deur voeden. Dat was toch wel een ding, omdat ik vrij preuts ben aangelegd. Het was een enorme drempel om dan opeens met een ontblote borst ergens te gaan zitten. Toch ben ik blij dat een vriendin mij gewoon heeft meegesleept naar een lunchcafé in de stad. Daar heb ik borstvoeding aan onze kleine meid gegeven en het ging hartstikke goed. De week erna zijn mijn man en ik met Fleur naar Maastricht geweest en heb ik haar in de auto en in een restaurant gevoed. Beide ging hartstikke goed. Ik kreeg helemaal geen vreemde blikken. Weer een barrière overwonnen dus! Inmiddels geef ik overal gewoon borstvoeding. Gewoon zorgen voor een voedingsbh, voedingstrui met twee laagjes en een sjaal. En niet te vergeten een hydrofiele doek en een omslagdoek voor de kleine meid. 

Kolven 

Dan het kolven. Nadat ik rond week vier gestopt was ben ik in week 8 weer langzaam begonnen met af en toe een flesje kolven. Dut doe ik met de Medela Harmony handkolf. Vanaf week 14 ga ik weer werken en dan moet ik toch nadenken over wat we dan gaan doen. Waar ik een paar weken geleden aftelde tot de twaalf weken en mezelf dwong om minimaal twaalf weken borstvoeding te geven. Wil ik nu het liefst doorgaan, omdat het zo gemakkelijk loopt en ook wel praktisch is. Je hebt de melk tenslotte altijd bij je en het is een lekker intiem momentje met je baby. Het kolven wil nog niet echt lukken helaas. Ik wel weer elke dag 50 tot 60 cc met mijn handkolf. Met twee dagen kolven kan ik dus met moeite een avondfles vullen. De andere dag krijgt ze kunstvoeding. Afgelopen week heb ik een Medela Freestyle geleend om te kijken of het elektrisch kolven wil lukken. Dat leverde maar 20cc op en zeer pijnlijke tepels. Oei. Ik heb dus besloten de elektrische kolf voorlopig nog even aan de kant te leggen en het kolven even los te laten. Na ons weekje weg ga ik nogmaals kijken of het (elektrisch) kolven wil lukken. 

Weer aan het werk 

Over vier weken mag ik weer aan het werk! Stiekem kijk ik er toch wel weer naar uit om na vier maanden thuis zijn weer lekker met mijn hersenen bezig te zijn. Al ga ik onze kleine meid natuurlijk wel ontzettend missen! Ik moet de komende week gaan beslissen of ik doorga met borstvoeding geven en dus ga kolven of dat ik ga afbouwen. Het is natuurlijk ook geen optie om met overvolle borsten op mijn werk te gaan zitten. Liefst ga ik door en geef ik onze meid nog een paar maanden de voordelen van moedermelk mee. Ook vind ik het zelf wel fijn om nog even te kunnen genieten van de intieme momentjes samen als ze aan mijn borst hangt. Als ze me dan gelukzalig aankijkt smelt ik toch elke keer weer weg. 

Kortom, na de nodige opstartproblemen en heel wat doorzettingskracht geef ik nu met veel plezier borstvoeding. Die twaalf weken die ik als mijlpaal zag, ga ik wel halen en ik hoop nog wel wat meer weekjes! Nu duimen dat het kolven ook gaat lukken de komende weken! Voor nu geniet ik dubbel zo hard van alle mooie borstvoedingmomenten samen met ons meisje. Zeker omdat het absoluut niet vanzelfsprekend is dat het zomaar lukt! ?

Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen met borstvoeding geven! Lukte het zonder problemen of heb je ook lopen worstelen? Of ben je er bewust niet aan begonnen of misschien gedwongen eerder moeten stoppen? Laat het me weten in de comments! Ik vind het belangrijk dat we ons samen bewust zijn dat borstvoeding geven niet de standaard is en dat je er realistisch naar moet kijken en niet moet veroordelen over het wel of niet geven! 

Wil je meer van mijn avonturen als mama volgen? Volg mijn dagelijkse belevenissen dan op Instagram of Facebook via @mamaopavontuur!